Το Ιρλανδικό Γουλφχάουντ συγκαταλέγεται στους μεγαλύτερους σκύλους στον κόσμο. Στη μεσαιωνική Ιρλανδία χρησιμοποιούνταν για το κυνήγι λύκων και αρκούδων, ενώ σήμερα ζει αποκλειστικά ως οικογενειακός σκύλος. Παρά το εντυπωσιακό του μέγεθος, αυτό το λαγωνικό είναι πολύ ήπιο και τρυφερό. Δυστυχώς, αυτός ο φιλικός γίγαντας είναι επίσης αρκετά επιρρεπής σε ασθένειες και έχει συγκριτικά μικρό προσδόκιμο ζωής. Ταιριάζει ένα Ιρλανδικό Γουλφχάουντ σε εμένα και ποιες απαιτήσεις έχει η φροντίδα του; Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε θα τα βρείτε στο παρακάτω άρθρο.
© muro / stock.adobe.com
Ο Ιρλανδικός Λυκοθήρας θεωρείται η μεγαλύτερη ράτσα σκύλου στον κόσμο. Το ρεκόρ φτάνει τα 106 εκ. ύψος στο ακρώμιο.
«Είναι πόνι;» Σχόλια σαν κι αυτό δεν είναι σπάνια στις βόλτες με το Ιρλανδικό Γουλφχάουντ. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι με ένα μέσο ύψος ώμων από 81 έως 86 εκ. αυτός ο καθαρόαιμος σκύλος τραβάει τα βλέμματα – είτε το θέλει είτε όχι. Άλλωστε, το κατά τα άλλα τόσο σεμνό Irish Wolfhound ανήκει στους μεγαλύτερους σκύλους στον κόσμο.
Στο πρότυπο της φυλής, το ελάχιστο ύψος ορίζεται στα 79 εκ. για τα αρσενικά. Τα θηλυκά είναι κάπως μικρότερα, με ύψος τουλάχιστον 71 εκ. Το ρεκόρ φτάνει τα 106 εκ. ύψος στο ακρώμιο. Φυσικά, αυτά τα γιγάντια τετράποδα έχουν και το ανάλογο βάρος. Τα αρσενικά ζυγίζουν τουλάχιστον 54,5 κιλά, ενώ τα θηλυκά τουλάχιστον 40,5 κιλά.
Παρά το επιβλητικό του μέγεθος και το σημαντικό του βάρος, αυτός ο ιρλανδικός καθαρόαιμος σκύλος δεν δείχνει ποτέ δυσκίνητος. Ως τυπικό λαγωνικό έχει λεπτή σωματοδομή με στεγνή μυϊκή μάζα και βαθύ θώρακα. Σε σχέση με το μέγεθός του, τα λεγόμενα αυτιά τριαντάφυλλο, που βρίσκονται αρκετά πίσω στο στενό κρανίο του, είναι μάλλον μικρά.
Το τρίχωμα του Wolfhound είναι τραχύ και σκληρό (συρματώδες) και επιτρέπεται στα εξής χρώματα:
Ο Irish Kennel Club αποδέχεται επιπλέον κάθε χρωματική παραλλαγή που εμφανίζεται και στο Ντίρχαουντ.
Ξαπλωμένο στον μαλακό καναπέ και κουλουριασμένο δίπλα στον άνθρωπό του – έτσι νιώθει καλύτερα το Irish Wolfhound. Συχνά ο ήπιος γίγαντας ξεχνά ότι είναι ένας από τους μεγαλύτερους σκύλους στον κόσμο και όχι ένα μικρό σκυλάκι αγκαλιάς.
Η κάπως αδέξια συμπεριφορά του μπορεί να ρίξει όχι μόνο βάζα αλλά και κάποιο – όχι και τόσο σταθερό – μέλος της οικογένειας. Στην ουσία όμως, το Ιρλανδικό Γουλφχάουντ είναι ένας αξιαγάπητος σκύλος, που δεν χρειάζεται πολλά περισσότερα από την εγγύτητα με την οικογένειά του.
Η φυλή είναι πολύ δεμένη με τους ανθρώπους και τρυφερή. Το Wolfhound αναζητά συνεχώς οπτική επαφή με το άτομο αναφοράς του και βεβαιώνεται ότι λαμβάνει αρκετή προσοχή. Η αποκλειστική διαμονή σε κλουβί ή εξωτερικό χώρο δεν είναι κατάλληλη για αυτά τα κοινωνικά σκυλιά. Λατρεύουν τα παιδιά και απολαμβάνουν όταν όλη η οικογένεια είναι μαζί.
Ακόμη και απέναντι στους ξένους, το Wolfhound είναι ανοιχτό και φιλικό – τουλάχιστον όσο οι προθέσεις τους είναι καλές. Χάρη στην ευαίσθητη και προσεκτική φύση του καταλαβαίνει γρήγορα αν κάποιος δεν έχει καλές προθέσεις απέναντι στην οικογένειά του και τότε παρεμβαίνει θαρραλέα. Ωστόσο, ως καθαρός σκύλος φύλαξης δεν είναι κατάλληλος λόγω της έλλειψης επιθετικότητας. Αν και: ποιος διαρρήκτης θα ήθελε να δοκιμάσει την υπομονή αυτού του τετράποδου γίγαντα;
© olgagorovenko / stock.adobe.com
Η εσωτερική ηρεμίαπου αποπνέει αυτός ο εντυπωσιακός καθαρόαιμος σκύλος είναι αξιοσημείωτη. Δεν έχει πολλές απαιτήσεις, είναι υπομονετικός και προσαρμόζεται εύκολα στις διαφορετικές καταστάσεις της καθημερινότητας. Ωστόσο, η έμφυτη ισορροπία του Ιρλανδού δεν πρέπει να σας κάνει να ξεχνάτε ότι αυτός ο σκύλος ήταν αρχικά κυνηγός και δρομέας.
Ως κυνηγετικό- και λαγωνικό σκυλί, εξακολουθεί να έχει αρκετά έντονη ανάγκη για τρέξιμο και ένα κυνηγετικό ένστικτοπου δεν πρέπει να υποτιμάται. Στο λεγόμενο «Coursing», σε αγώνες λαγωνικών ή σε ειδικές εγκαταστάσεις, αυτή η ανάγκη για κίνηση και γρήγορα, ελεύθερα σπριντ μπορεί να ικανοποιηθεί. Στις βόλτες και στις κοινές ποδηλατικές- ή ιππικές εξορμήσεις, είναι καλύτερο να το κρατάτε με λουρί, καθώς το κυνηγετικό του ένστικτο μπορεί να ενεργοποιηθεί ανά πάσα στιγμή.
Μόνο και μόνο λόγω του μεγέθους και του κυνηγετικού ενστίκτου του, η συνεπής και γεμάτη αγάπη εκπαίδευση είναι απαραίτητη για το Ιρλανδικό Γουλφχάουντ. Αν ο σκύλος σας μάθει από νωρίς τις πιο σημαντικές εντολές, αργότερα θα μπορείτε να του δώσετε περισσότερες ελευθερίες.
Ένα Wolfhound που ανταποκρίνεται αξιόπιστα στο κάλεσμά σας μπορεί να κυκλοφορεί χωρίς λουρί σε ορισμένες (επιτρεπόμενες) περιοχές πιο εύκολα από ένα που υπακούει σε αυτή την εντολή μόνο περιστασιακά.
Ωστόσο, από αυτή τη φυλή δεν πρέπει να περιμένετε τυφλή υπακοή. Παρά τη στενή του σχέση με τους ανθρώπους, το έξυπνο και γεμάτο αυτοπεποίθηση Irish Wolfhound δείχνει κατά καιρούς έναν ορισμένο πείσμα.
Έτσι, μερικές φορές χρειάζεται λίγο περισσότερο χρόνο για να ανταποκριθεί στις εντολές. Όποιος όμως γνωρίζει λίγα πράγματα από εκπαίδευση σκύλων και αντιμετωπίζει το Wolfhound του με την απαραίτητη συνέπεια, αγάπη και υπομονή, θα χαρεί πολύ με αυτή τη φιλήσυχη φυλή.
Τι κάνει μια υγιεινή τροφή για σκύλους ; Είναι η ξηρά τροφή καλύτερη από την υγρή; Είναι το BARF καλύτερο από το σπιτικό μαγειρεμένο φαγητό; Οι απόψεις σχετικά με τη σωστή διατροφή των σκύλων είναι τόσο πολλές όσο και τα ράφια με ζωοτροφές στο σούπερ μάρκετ. Ωστόσο, πιο σημαντικό από το είδος διατροφής είναι το τι ακριβώς περιέχει η τροφή του σκύλου και τι όχι.
Όπως όλοι οι σκύλοι, έτσι και τα Wolfhound χρειάζονται κυρίως πρωτεΐνη, η οποία θα πρέπει να συμπληρώνεται με λαχανικά, ρύζι, πατάτες ή ζυμαρικά. Γι’ αυτό να προσέχετε πάντα τη βέλτιστη σύνθεση της τροφής, δηλαδή πολύ ποιοτική πρωτεΐνη, λαχανικά και λίγα δημητριακά – είτε μαγειρεύετε μόνοι σας είτε επιλέγετε έτοιμη τροφή.
Ένας τόσο μεγάλος σκύλος όπως το Irish Wolfhound τρώει φυσικά περισσότερο από ένα μικρό Ντάτσχουντ. Ωστόσο, ισχύει και εδώ: όσο πιο θρεπτική είναι η τροφή του, τόσο λιγότερη ποσότητα χρειάζεται. Δεν έχει σημασία η ποσότητα αλλά η ποιότητα.
Η καλή τροφή καλύπτει ιδανικά τις διατροφικές ανάγκες του σκύλου. Αυτές εξαρτώνται λιγότερο από τη φυλή και περισσότερο από ατομικούς παράγοντες όπως η ηλικία, το βάρος, το μέγεθος και το επίπεδο δραστηριότητας. Έτσι, ένα Hound που αθλείται πολύ χρειάζεται φυσικά περισσότερη ενέργεια από ένα που ζει ως οικογενειακός σκύλος και κινείται μόνο όσο είναι απαραίτητο. Ομοίως, ένα κουτάβι χρειάζεται διαφορετική σύνθεση τροφής από έναν ενήλικο σκύλο.
Επειδή τα Wolfhound μεγαλώνουν πολύ γρήγορα, η ανάπτυξη δεν πρέπει να ενισχύεται επιπλέον μέσω υπερβολικής πρόσληψης ενέργειας. Γιατί η υπερβολικά γρήγορη ανάπτυξη στους πρώτους μήνες συχνά οδηγεί αργότερα σε επώδυνα προβλήματα αρθρώσεων. Ακόμη και μια λανθασμένη αναλογία ασβεστίου-φωσφόρου στην τροφή μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ανάπτυξη των οστών του νεαρού σκύλου.
Εκτός από τη σωστή σύνθεση της τροφής, μπορείτε να κάνετε κι άλλα για την υγεία του Wolfhound σας: Αποφύγετε ιδιαίτερα κατά τη φάση ανάπτυξης το ανέβασμα σκάλας ή άλλες απότομες κινήσεις, που καταπονούν τον σκύλο και αργότερα μπορούν επίσης να ευνοήσουν παθήσεις των οστών και των αρθρώσεων.
Επειδή τα Hound, όπως πολλοί μεγαλόσωμοι σκύλοι, έχουν προδιάθεση για την επικίνδυνη συστροφή στομάχου, θα πρέπει επίσης να φροντίζετε να υπάρχουν επαρκή διαλείμματα ξεκούρασης μετά τα γεύματα. Συνιστάται επίσης να μοιράζετε την ημερήσια ποσότητα τροφής σε περίπου δύο έως τρία (αντίστοιχα μικρότερα) γεύματα.
Πολύ πρακτικά είναι επίσης τα μπολ φαγητού με ρυθμιζόμενο ύψος, που προσαρμόζονται στη γρήγορη ανάπτυξη της φυλής και αποτρέπουν το να χρειάζεται ο σκύλος να σκύβει πολύ χαμηλά κατά το φαγητό και να παίρνει ακατάλληλη στάση σώματος.
Ο ήρεμος χαρακτήρας του Irish Wolfhound το κάνει να δέχεται πολλά από όσα του προσφέρει ο άνθρωπός του με στωική ηρεμία – είτε πρόκειται για την τροφή, το είδος της καθημερινής άσκησης ή άλλες συνθήκες διαβίωσης. Ακόμη και τις ασθένειες τις υπομένει – συχνά μέχρι να είναι αργά. Το να βασίζεστε στο ότι ο σκύλος θα σας δείξει όταν κάτι δεν πάει καλά μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες σε αυτή τη φυλή.
Γι’ αυτό προσέχετε εσείς οι ίδιοι ώστε ο σκύλος σας να λαμβάνει τη σωστή τροφή και να έχει την απαραίτητη άσκηση που ταιριάζει στη φύση του ως κυνηγόσκυλο και λαγωνικό. Παρατηρείτε επίσης προσεκτικά αν εντοπίζετε αλλαγές στη συμπεριφορά του, στις κινήσεις του ή στο σώμα του (για παράδειγμα απώλεια ή αύξηση βάρους). Αυτά μπορεί να είναι τα πρώτα σημάδια ασθενειών και θα πρέπει να εξετάζονται από κτηνίατρο.
Ακόμη και αλλαγές στη δομή του τριχώματος μπορεί να υποδηλώνουν λανθασμένη διατροφή ή συγκεκριμένες ασθένειες. Παρόλο που η περιποίηση τριχώματος στο σκληρότριχο Wolfhound είναι πολύ απλή και αρκεί το περιστασιακό βούρτσισμα, καλό είναι να παρακολουθείτε πάντα προσεκτικά τον σκύλο σας. Η υπερβολική τριχόπτωση δεν είναι συνηθισμένη.
Όπως συμβαίνει με (σχεδόν) όλες τις γιγάντιες φυλές, έτσι και το Irish Wolfhound είναι δυστυχώς ιδιαίτερα επιβαρυμένο από πλευράς υγείας. Η εκτροφή ολοένα και μεγαλύτερων και ταχύτερων σκύλων είχε ως αποτέλεσμα η υγεία της φυλής να περάσει σε δεύτερη μοίρα. Έτσι, το μέσο προσδόκιμο ζωής των Wolfhound σήμερα είναι μόλις έξι έως επτά χρόνια.
Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε το 2005, μόνο το εννέα τοις εκατό όλων των Wolfhound φτάνουν τα δέκα χρόνια ή περισσότερο. Η πλειονότητα πεθαίνει πριν από την ηλικία των οκτώ ετών, ενώ κάποια ζουν μόλις πέντε χρόνια. Αυτό το συγκριτικά μικρό προσδόκιμο ζωής οδήγησε ευτυχώς πολλούς εκτροφείς να αλλάξουν στάση. Στους σοβαρούς εκτροφείς, η υγεία της φυλής αποτελεί πλέον ξανά πρώτη προτεραιότητα.
Στο Irish Wolfhound εμφανίζονται κυρίως καρδιοπάθειες, καρκίνος των οστών, συστροφή στομάχου και επιληψία. Φυσικά, δεν αρρωσταίνει κάθε Ιρλανδικό Γουλφχάουντ από μία από τις παραπάνω ασθένειες. Ωστόσο, ο κίνδυνος παραμένει αρκετά υψηλός σε σύγκριση με άλλες, υγιείς φυλές σκύλων. Γι’ αυτό είναι ακόμη πιο σημαντικό να επιλέξετε προσεκτικά τον εκτροφέα.
Η δυσπλασία ισχίου εμφανίζεται πιο σπάνιααπ’ όσο θα περίμενε κανείς σε έναν γιγάντιο σκύλο: σύμφωνα με την αξιολόγηση της βάσης δεδομένων OFA, η φυλή με περίπου 4,5% προσβεβλημένων σκύλων συγκαταλέγεται στις 15 φυλές με το χαμηλότερο ποσοστό HD. Για αυτόν τον λόγο, η Γερμανική Ένωση Εκτροφής και Αγώνων Λαγωνικών (DWZRV) ανέστειλε το 2022 την υποχρεωτική ακτινογραφική εξέταση HD για την έγκριση αναπαραγωγής. Αντί γι’ αυτό, πλέον απαιτείται υποχρεωτικά υπερηχογράφημα καρδιάς.
© zuzule / stock.adobe.com
Το Ιρλανδικό Γουλφχάουντ δεν συγκαταλέγεται μόνο στις μεγαλύτερες φυλές σκύλων στον κόσμο, αλλά και στις αρχαιότερες. Όπως και στον στενό συγγενή του, το Γκρέιχαουντ, οι ρίζες του πιθανότατα βρίσκονται στον αραβικό κόσμο. Αρχαιολογικά ευρήματα αποδεικνύουν ότι στην αρχαία Αίγυπτο υπήρχαν ήδη μεγάλα σκυλιά τύπου λαγωνικού, τα οποία έφτασαν στην Ευρώπη και στα Βρετανικά Νησιά μαζί με τους Κέλτες τον τρίτο αιώνα π.Χ.
Στην αρχαία και μεσαιωνική Ιρλανδία, τα μεγάλα και δυνατά σκυλιά, κατάλληλα για το κυνήγι λύκων, αρκούδων, αγριογούρουνων και ελαφιών, είχαν μεγάλη ζήτηση. Στην ανώτερη αριστοκρατία, στην οποία επιτρεπόταν η κατοχή αυτών των εντυπωσιακών κυνηγόσκυλων, τα λεγόμενα Wolfhound (κυνηγοί λύκων) ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένα κατά τον Μεσαίωνα. Το Irish Wolfhound έγινε σύμβολο κύρους και περιζήτητο δώρο για άλλα ευρωπαϊκά βασιλικά σπίτια.
Όπως συνέβη με πολλά κυνηγόσκυλα, έτσι και για το Ιρλανδικό Γουλφχάουντ η ανακάλυψη των πυροβόλων όπλων αποδείχθηκε μοιραία. Τα όπλα έκαναν τα κυνηγόσκυλα όλο και πιο περιττά, με αποτέλεσμα το Wolfhound να γίνεται όλο και πιο σπάνιο. Για να σωθεί ο τελευταίος πληθυσμός, επιβλήθηκε στα μέσα του 17ου αιώνα απαγόρευση εξαγωγής από την Ιρλανδία.
Ωστόσο, η φυλή συνέχισε να μειώνεται και η εξόντωση των λύκων στη Μεγάλη Βρετανία και την Ιρλανδία γύρω στο 1800 της έδωσε ακόμη ένα πλήγμα. Στα μέσα του 19ου αιώνα η φυλή είχε ουσιαστικά εξαφανιστεί. Το ότι το Irish Wolfhound εξακολουθεί να υπάρχει και να αναγνωρίζεται ως φυλή οφείλεται στον Σκωτσέζο George Graham.
Ο Graham διασταύρωσε τα λίγα εναπομείναντα ζωντανά δείγματα με Deerhound, Μολοσσούς, Μπαρζόι και άλλες φυλές. Το «νέο» Wolfhound που προέκυψε, κάπως πιο δυνατό και μεγαλύτερο, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά σε εκθέσεις στα τέλη της δεκαετίας του 1870 και λίγο αργότερα αναγνωρίστηκε από τον British Kennel Club.
Στα τέλη του 19ου / αρχές του 20ού αιώνα, τα πρώτα ζώα αναπαραγωγής έφτασαν στη Βόρεια Αμερική και στην ευρωπαϊκή ήπειρο, όπου ο πληθυσμός σχεδόν εξαφανίστηκε εξαιτίας των δύο παγκοσμίων πολέμων.
Ο αριθμός των νέων γεννών άρχισε να αυξάνεται ξανά από τα μέσα του 20ού αιώνα μόνο αργά, με τις περισσότερες να καταγράφονται στα Βρετανικά Νησιά και στη Βόρεια Αμερική. Αν και από τη δεκαετία του 1970 το Irish Wolfhound εκτρέφεται ξανά συχνότερα και στην ηπειρωτική Ευρώπη, αυτός ο μεγαλόσωμος καθαρόαιμος σκύλος παραμένει ακόμη σπάνιος εκτός του αγγλοσαξονικού χώρου.
© Isabelle / stock.adobe.com
Όποιος ενδιαφέρεται για την αγορά ενός Irish Wolfhound δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να υποτιμήσει το θέμα των ασθενειών. Φυσικά, αυτό δεν πρέπει να σας αποτρέψει από την αγορά αυτής της φυλής, όμως κατά την επιλογή του κατάλληλου εκτροφείου θα πρέπει να δώσετε ιδιαίτερη προσοχή στην υγεία της γραμμής αναπαραγωγής.
Ακόμη κι αν ο εκτροφέας σας διαβεβαιώνει ότι τα σκυλιά του είναι υγιή και οι γονείς φαίνονται επίσης υγιείς, καλό είναι να μην βασίζεστε μόνο σε αυτό. Ζητήστε να δείτε το γενεαλογικό δέντρο των κουταβιών και προσέξτε πόσο έζησαν οι παππούδες, οι μεγαλόθειες και οι μεγάλοι θείοι. Επιπλέον, ρωτήστε συγκεκριμένα τον εκτροφέα για τα αποτελέσματα υπερηχογραφήματος καρδιάς και των δύο γονέων. Ένας σοβαρός εκτροφέας θα σας τα παρουσιάσει χωρίς καν να χρειαστεί να το ζητήσετε.
Φροντίστε επίσης να συναντήσετε προσωπικά τον εκτροφέα και να διαπιστώσετε από κοντά πόσο σημαντική είναι πραγματικά για εκείνον η υγεία και η ευημερία των ζώων του.
Η ευθύνη για την υγεία της φυλής δεν βαραίνει μόνο τον εκτροφέα. Και ως ιδιοκτήτης, πρέπει να φροντίζετε για τη διατήρηση της υγείας του σκύλου σας. Άλλωστε, δεν είναι μόνο το γενετικό υλικό που καθορίζει αν ένας σκύλος θα αρρωστήσει αργότερα ή όχι. Και η διατροφή, η φροντίδα και οι συνθήκες διαβίωσης μπορούν να αυξήσουν ή να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης των παραπάνω ασθενειών.
Σας αρέσουν οι μεγαλόσωμοι σκύλοι; Τότε ίσως σας αρέσουν και αυτές οι φυλές:
Εδώ θα βρείτε απαντήσεις σε συχνές ερωτήσεις σχετικά με το Ιρλανδικό Γουλφχάουντ:
Λόγω του ήπιου χαρακτήρα του, ένα Ιρλανδικό Γουλφχάουντ μπορεί να είναι καλός σκύλος για αρχάριους, χρειάζεται όμως συνεπή εκπαίδευση. Αυτή η φυλή είναι μεγαλόσωμη και, αν δεν εκπαιδευτεί σωστά, μπορεί να γίνει ανεξάρτητη και παρορμητική. Επιπλέον, η σωστή κοινωνικοποίηση είναι σημαντική για να ενισχυθεί η ήπια και φιλική της φύση. Η έγκαιρη συμμετοχή σε σχολή εκπαίδευσης σκύλων συνιστάται πάντα.
Ένα Ιρλανδικό Γουλφχάουντ χρειάζεται καθημερινά αρκετή άσκηση για να παραμένει υγιές και χαρούμενο. Τουλάχιστον μία έως δύο ώρες την ημέρα είναι απαραίτητες. Αυτά τα σκυλιά απολαμβάνουν τις βόλτες και μπορούν επίσης να συμμετέχουν σε αθλήματα για σκύλους όπως το agility, όμως δεν πρέπει να καταπονούνται υπερβολικά, ιδιαίτερα μετά το φαγητό, ώστε να αποφεύγονται προβλήματα υγείας. Εκτός από τις καθημερινές βόλτες, αυτά τα δραστήρια σκυλιά χρειάζονται και πνευματική απασχόληση, για να αποφεύγονται η βαρεμάρα και τα προβλήματα συμπεριφοράς.
Ένα Ιρλανδικό Γουλφχάουντ δεν είναι κατάλληλο ως σκύλος φύλαξης. Αν και προστατεύει την οικογένειά του και γίνεται προσεκτικό σε περίπτωση κινδύνου, είναι από τη φύση του φιλικό και περίεργο απέναντι στους ξένους. Ο ήπιος και υπομονετικός χαρακτήρας του το κάνει περισσότερο οικογενειακό σκύλο παρά αποτελεσματικό φύλακα.
Ναι, ένα Ιρλανδικό Γουλφχάουντ μπορεί να είναι εξαιρετικός οικογενειακός σκύλος. Είναι γνωστό για τη φιλική και υπομονετική φύση του, ιδιαίτερα απέναντι στα παιδιά και τα άλλα κατοικίδια. Είναι ήπιο και δείχνει πολλή στοργή προς την οικογένειά του.
| Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά: | Το Ιρλανδικό Γουλφχάουντ θεωρείται η μεγαλύτερη φυλή σκύλων στον κόσμο και περιγράφεται ως «ήπιος γίγαντας». Κάποτε εκτρεφόταν για το κυνήγι λύκων και αρκούδων, σήμερα όμως διατηρείται κυρίως ως οικογενειακός σκύλος. |
| Χαρακτήρας: | ήρεμος, ισορροπημένος, φιλικός, πιστός |
| Ύψος στο ακρώμιο: | Αρσενικά: 79-90 εκ. Θηλυκά: 71-79 εκ. |
| Βάρος: | Αρσενικά: 54-59 κιλά Θηλυκά: 40-50 κιλά |
| Τρίχωμα: | σχετικά μακρύ, τραχύ και συρματώδες σε γκρι, ραβδωτό, κόκκινο, μαύρο, καθαρό λευκό, φαιοκίτρινο κ.ά. |
| Περιποίηση τριχώματος: | μικρή ανάγκη φροντίδας, περιστασιακό βούρτσισμα |
| Άσκηση: | υψηλή ανάγκη για κίνηση, απασχόληση π.χ. με ιχνηλασία ή coursing |
| Σκύλος για αρχάριους: | μάλλον ναι |
| Γάβγισμα: | γαβγίζει ελάχιστα |
| Προσδόκιμο ζωής: | περίπου 7 χρόνια |
| Τυπικές ασθένειες: | Διατατική μυοκαρδιοπάθεια, καρκίνος των οστών, επιληψία |
| Ομάδα FCI: | Ομάδα 10: Λαγωνικά Τμήμα 2: Σκληρότριχα λαγωνικά |
| Προέλευση: | Ιρλανδία |
"Μια ζωή χωρίς ένα σκυλάκι είναι δυνατή, αλλά άσκοπη", είπε κάποτε ο Loriot. Θα συμφωνήσω ανεπιφύλακτα και θα προσθέσω: "Μια ζωή χωρίς άλογο, γάτα και κουνέλι επίσης!" Η καρδιά μου χτυπάει για όλα τα μικρά και μεγάλα ζώα και έχω τη μεγάλη τύχη να μπορώ να γράφω για το πάθος μου ως ελεύθερη συγγραφέας. Με τα άρθρα μου θα ήθελα να ευαισθητοποιήσω για την ευημερία των ζώων και να δώσω χρήσιμες συμβουλές στους φιλόζωους.
Ως έξυπνοι και ζωηροί σκύλοι συντροφιάς, τα μικρόσωμα, ολόλευκα Μαλτέζ ενθουσιάζουν πολλούς ζωόφιλους. Είναι το ιδανικό κατοικίδιο για να κάνει παρέα σε ανθρώπους, που θέλουν να έχουν τριγύρω τους ένα τετράποδο φίλο, και που τους αρέσει να φροντίζουν το απαλό τρίχωμα.
Ένα Πίντσερ σε μικρογραφία; Μην ξεγελιέστε! Το Μίνι Πίντσερ είναι ένας «πραγματικά γενναίος σκύλος». Όποιος ψάχνει ένα χαριτωμένο και ήρεμο σκυλάκι του σαλονιού, τότε το Μίνι Πίντσερ δεν είναι γι’ αυτόν. Παρά το μέγεθός του, ο ζωηρός οικογενειακός σκύλος έχει τεράστια επιθυμία για άθληση και άσκηση και έχει τους ανθρώπους του στο τρέξιμο από πολλές απόψεις.
